Zijn keepers een ander ras

Ambassadeur worden

Leef je voor voetbal, sta je altijd open voor iets nieuws en wil je met ons meedenken over de ontwikkeling van onze producten? Meld je dan aan als ProStar-ambassadeur! Speel als eerste met onze producten, ontvang exclusieve kortingen en blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.

  • Je zal de eerste zijn die met onze producten speelt.

  • Je ontvangt een exclusieve korting

  • Je speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van onze producten.

Meer informatie

Er wordt vaak gezegd dat keepers een “ander ras” zijn dan veldspelers. En het is waar. Op alle niveaus van het voetbal zullen spelers en coaches die bij het spel betrokken zijn dit beamen.

Maar wat maakt keepers nu precies zo anders? Waarom zijn keepers uniek?

Keepers spelen een heel andere sport dan hun teamgenoten.

Het is praktisch een andere sport

Ten eerste, en dat is het meest voor de hand liggend, kunnen voetballers op het veld alleen hun voeten gebruiken (behalve bij ingooien), terwijl keepers in het strafschopgebied ook hun handen kunnen gebruiken. Dit betekent dat keepers meer gereedschap hebben om aan te scherpen dan hun overige tien teamgenoten.

Natuurlijk zijn er ook overlappingen tussen keepers- en veldspelers. Het inzicht dat ze nodig hebben om te passen en een teamgenoot uit te kiezen, evenals de behoefte aan fitheid & kracht, en een hoge mate van concentratie geldt voor iedereen op het veld.

Maar de regels, verantwoordelijkheden, trainingsregimes, fysieke attributen, zelfs de mentaliteit van keepers is enorm verschillend. Het keepen is bijna een sport op zich.

Als je erover nadenkt, overlappen veel keepers vaardigheden zoals vangen van de bal en duiken naar de voeten bij 1 tegen 1 situaties met andere sporten zoals basketbal, handbal, rugby en American Football. Wat betreft de snelheid en behendigheid die nodig zijn, is keepen vergelijkbaar met sommige racketsporten, zoals tafeltennis.

In wezen is voor keepen een zeer brede vaardigheden-set vereist. Het is voetbal… plus nog een heleboel meer. Dat is precies waarom het de moeilijkste positie is om te leren.

Je bent een buitenbeentje binnen je team

Tijdens trainingssessies ben je geïsoleerd van je team, werk je met gespecialiseerde coaches of neem je het op tegen je teamgenoten in aanvalsoefeningen. Je oefent je eigen spel.

De isolatie van je team werkt door op het veld bij wedstrijden waar je fysiek geïsoleerd bent aan één kant van het veld. Je hebt vaak langere periodes in een wedstrijd zonder de bal aan te raken of betrokken te zijn bij de actie. Als je team scoort, krijg je ook zelden de kans om het in de groep te vieren.

Drukke wedstrijden veranderen weinig aan de dynamiek. Je kunt een paar uitstekende reddingen maken, zelfs aanvallen opzetten door een goede verdeling en toch krijg je vaak niet de erkenning die je verdient. Maak één fout, en wat denk je? De aandacht is volledig op jou gericht, om de verkeerde redenen.

Buiten het veld ben je nog steeds niet helemaal op de hoogte. Je teamgenoten hebben een band over de drama’s die zich aan de andere kant van het veld hebben afgespeeld – de doelpunten, de strafschoppen, de onhandige vrije trappen – zelfs hun duivelse pogingen op doel. In tegenstelling tot de keeper, kunnen zij zich de luxe veroorloven om hun fouten en tekortkomingen weg te lachen.

Keepers moeten onafhankelijk en doelgericht zijn. Maar tegelijkertijd moeten ze ook voorkomen dat ze te afstandelijk of introvert worden, om volledig geïntegreerd te blijven in hun team. Dat is een uitdaging op zich.

EEN ANDERE MENTALITEIT

De rol van de keeper trekt bepaalde ‘types’ aan.

Keepers zijn er niet voor hun persoonlijke glorie, ze zijn er voor het team! Het gaat er niet om hoeveel doelpunten ze kunnen maken, of hoeveel assists ze kunnen geven om er zelf beter van te worden. Succes voor een keeper, wordt afgemeten aan het aantal doelpunten dat hij kan voorkomen.

De realiteit is dat er niet veel mensen zijn die ervoor zouden kiezen om alleen reddingen te maken voor hun team zonder de mogelijkheid om doelpunten te maken. Keepen is een onzelfzuchtige positie die nobele, welbespraakte sportmensen aantrekt.

Mijn coach zei altijd dat keepers de best opgevoede, meest toegewijde, minst arrogante spelers waren die hij ooit had gecoacht. En dat heeft me nooit verbaasd. De aandachtsspanne, karaktersterkte, toewijding en gedrevenheid die nodig zijn om een keeper te zijn, verjagen elk figuur met airs en gratie.

Voor meer over de “keepersmentaliteit“, lees dan ook onze post over de psychologie en mentale kracht van succesvolle keepers.

Conclusie

Een keeper zijn betekent accepteren en omarmen dat je anders bent. Het is dan ook geen wonder dat keepers bij elkaar blijven en zo’n sterk wederzijds respect voor elkaar hebben. 

Hoeveel keer heb jij al niet moeten horen dat jij nooit de looptrainingen moet meedoen? Ongetwijfeld al een heel aantal keren. Persoonlijk hebben we ooit een keeperstrainer gekend die deze spelers dan ging uitnodigen om een keer mee keeperstraining te komen doen. Keepers weten dus hoe moeilijk het is om het buitenbeentje te zijn.

Laat een opmerking achter